Sneeuwbol

Ik wil je in een sneeuwbol bewaren
waarin je enkel zacht wordt overladen
door traag vallend goudfolie
wanneer de wereld op zijn grondvesten schudt

ik wil je ogen voortdurend bedekken
wimpers teder strelend in mijn handpalm
alleen het licht door de vingers zien
onbezoedelde ziel behoeden voor hartzeer

strak vasthouden laat striemen achter
in het reliëf van je huid lees ik mijn eigen verhaal
wrik mijn verkrampte vingers een voor een los
en kijk hoe je vleugels zich langzaam ontvouwen

Postpartum

Zo teer, de huid
van de fontanel
De hartslag fladderend
onder mijn vingertoppen
als een klein diertje dat
door het ruitvormige raampje
zijn weg naar buiten zoekt

Mijn gestuwde borst draagt
de sporen van onverwacht
scherpe nageltjes
De geur van moedermelk zoet
en zwaarder dan de geur van angst

Onaangetaste volmaaktheid
die ik nooit intact kan houden
het wit van de ogen
oogverblindend wit

Een handje gekruld om een
enkele vinger
Ben jij van mij?
Ben ik van jou?
De streng van onze verbintenis
kleurt langzaam zwart